Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2008

Φιλία Κ.Π.

Κ.Π. αημαίνει, βέβαια, κατόπιν παραγγελίας. Την παραγγελία μου την έκανε η marilia για να τη βοηθήσω με το μάθημα "περί φιλίας" που θα κάνει στην τάξη της που είναι απ'όσο θυμάμαι 5η Δημοτικού. Ορίστε, λοιπόν, μερικές επιλεγμένες να μην παραπονιέσαι!


Μαντινάδες για τη φιλία

Όποιος μετρά με την καρδιά, φτωχός δε θα 'πομείνει
μα κι ούτε πρόκειται ποτέ αμοναχός να μείνει.

Ο πλουσιότερος στη γη
είμαι και το πιστεύω,
γιατί 'χω φίλους πού 'ρχονται κάθε που τσι γυρεύ(γ)ω.

Για κάθε φίλο αληθινό θα πω δυο λόγια μόνο :
να'ναι καλά, περήφανος, να τονε καμαρώνω.

Για να ριζώξει μια φιλιά και να βαστάξει χρόνους
θα την ποτίζουν δυο νερά, αλλιώς δε βγάνει κλώνους.

Αίμα κοινό δε έχουμε, μα είσαι αδερφός μου
γιατί τις δύσκολες στιγμές εβρέθηκες ομπρός μου.


Όμως η φιλία και η επικοινωνία στις μέρες μας περνούν κρίση, γι'αυτό :

Μεγάλωσα σε γειτονιές απου δεν έβλεπε ήλιος
και φίλος μου μοναδικός ήτανε ένας σκύλος.
Ποτέ του δεν εγάβγιζε και μόνο σαν πεινούσε,
στα μάτια με εκοίταζε και την ουρά κουνούσε.
Όμως εγώ δεν έχω ουρά, γι' αυτό ποτέ δεν ξέρω
όταν πονώ σε ποιον να πω το πόσο υποφέρω...
Γύρω μου οι "συνάνθρωποι" όλοι τους σα θηρία
να με κατασπαράξουνε ζητούν την ευκαιρία!

... έχει κι άλλο, αλλά σκληραίνει και δεν κάνει για παιδιά του δημοτικού.

Αυτό η Μαριλία μπορεί να ζητήσει από τα παιδιά να το συμπληρώσουν με ένα δικό τους (ευτιχισμένο;) τέλος. Γιατί όχι κι εσείς, φίλοι μου αναγνώστες; Τι τα έχουμε τα σχόλια;

6 σχόλια:

marilia είπε...

Ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι!!!! ΓΛΥΚΟΥΛΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ!!!! Σ' ευχαριστώ πολύ πολύ!!! Μμμμμμαααααααατς! (Αν και το Κ.Π. στη φιλία δεν ταιριάζει, εντούτοις το δέχομαι μόνο στο μέρος που αφορούσε στην επιθυμία μου ή στην αναζήτηση βοήθειας)

Φιλάκι γλυκόοοοοοοοοοοο!!!

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Τέλειο!!!
Κοίτα που απόψε δεν κατεβαίνουν ιδέες...

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

marilia είπε...

...
Πολλές φορές, ο αφελής, έδωσα ευκαιρία
να με κατασπαράξουνε τα άγρια θηρία.
Κάθε φορά και πιο πολύ η ήττα με πονούσε
και η καρδιά να τραγουδά είπε θα σταματούσε.

Κι εκεί που απελπίστηκα κι είπα: "Θα μείνω μόνος",
έρχεται η παρηγοριά και γλύκανε ο πόνος!
Ένα χεράκι μαγικό άγγιξε τα μαλλιά μου
κι η ζέστη της καρδούλας της άνοιξε τα φτερά μου!

Φίλη καλή και μπιστική ήρθε απ' τα ουράνια
και πήρε χρώμα, ξαφνικά, μέσα η καρδιά μου η άδεια.
Μέρεψα, αναθάρρησα, έδειξα εμπιστοσύνη
και είδα πως τα δώρα μου, πίσω ξαναγυρίζει!

Με πίστη κι αφοσίωση, μ' αγάπη και συμπάθεια,
επήραν φως και έλαμψαν φιλίας μονοπάτια.
Ο ένας για τον άλλονε πίστη κι αυτοθυσία
επέδειξε για μια ζωή χωρίς διαμαρτυρία

Σ' όλους, λοιπόν, να ευχηθώ μες στη ζωή ετούτη
να κάμουν φίλους να τιμούν για να 'ναι μες στα πλούτη.
Γιατί... "όποιος μετρά με την καρδιά, φτωχός δε θ' απομείνει
μα κι ούτε πρόκειται ποτέ αμοναχός να μείνει".


Υ.Γ. Αυτή ήταν η δική μου προσπάθεια. Των μαθητών μου... σε ξεχωριστό ποστ, από το σπιτικό μου, αυτή τη φορά.
Και πάλι σ' ευχαριστώ πολύ πολύ! :)

patsiouri είπε...

Πολύ ποίηση έχει πέσει στη μπλογκόσφαιρα ρε παιδιά....όμορφα όμως!

Androgeos είπε...

Το καλό, πατσιουράκι μου, είναι πως μπορεί να υπάρχει ποίηση ... αλλά όχι κακοποίηση!

Sandy Cheeks είπε...

Με έστειλε η τύχη μου
σε τούτη τη σελίδα
κι ευχαριστήθηκα πολύ
με όλα αυτά που είδα

Σας φιλώ
Σάντυ Τσικς